Monument voor mijn grootvader

Op de valreep, net voor ons vertrek naar de tropen, is gelukkig het artikel gepubliceerd dat ik maakte over het oorlogsmonument ter herinnering van mijn grootvader, Antoon Trommelen.

Het monument dreigde te worden vermalen in de vergetelheid of erger: tussen de sloophamers van een toekomstige projectontwikkelaar. De plaquette is in 1949 geplaatst in de hal van een voormalig PTT-kantoor in Tilburg. Maar PTT werd KPN en dat verkocht het pand aan een particuliere investeerder in Den Bosch. De functie van het gebouw raakte vergeten en het monument stoft weg. Wat nu de plannen zijn met Spoorlaan 354 in Tilburg, is ongewis.

In het artikel, dat geplaatst is in het augustusnummer van het blad Tilburg; tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur, verbonden aan het regionaal archief, vertel ik het verhaal over mijn opa. Vanwege spionage voor de Engelsen werd hij in de oorlog opgepakt. Hij kwam nooit terug. Zijn familie betaalde dus een grote tol voor zijn gevoel voor rechtvaardigheid en zijn standvastigheid.

Door het onderdeel te maken van de geschreven geschiedenis, hoop ik bij te dragen aan het behoud van het monument.

ps: door op de afbeelding dubbel te klikken, verschijnt een grotere, beter leesbare versie.

Roos is geslaagd

In voormalige Britse legerbarakken in Duitsland wonen honderden Poolse arbeidsmigranten. Ze werken in Nederland en zijn in dienst van Ottoworld, een geglobaliseerd uitzendbureau. In dit niemandsland - dat verdacht veel lijkt op het land dat ze hebben verlaten - koesteren jonge Polen hun dromen.

Zo beschrijft Roos Trommelen haar eindexamenproject Ottoworld, Poolse dromen in niemandsland , waarop ze afgelopen week slaagde aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Hier spreekt dus een trotse vader.

Op de website www.ottoworld.nl staat (een deel van) het resultaat. Voor meer werk ga naar www.roostrommelen.com of google maar wat; altijd prijs.


Nu dus nog even grote euforie, maar met deze foto keert Roos binnenkort weer terug op aarde..



(uit de serie: it's easy being green, 2010, copyright Roos Trommelen)

Moeders voor Moeders voor Kwakzalvers

De Inspectie voor de Gezondheidszorg dreigt met hoge boetes en afgelopen week werden drie mensen veroordeeld. Maar natuurlijk gaat het misbruik van kwakzalvers en afslankmarketeers van het 'Moeders voor Moeders' medicijn Pregnyl gewoon door. Temeer omdat het Openbaar Ministerie blundert bij de vervolging.


Volkskrant, 11 maart 2011

Van onze verslaggever
Jeroen Trommelen

AMSTERDAM Alternatieve artsen die het geneesmiddel Pregnyl gebruiken als ondersteuning voor een omstreden afslanktherapie, zeggen daarmee gewoon door te gaan ondanks waarschuwingen van de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ)
Pregnyl is bedoeld voor vrouwen die niet zwanger kunnen worden. Het middel wordt gemaakt uit de urine van zwangere vrouwen die dat vrijwillig afstaan via de actie ‘Moeders voor moeders’.
Sinds december vorig jaar voert de inspectie actie om het onjuiste gebruik tegen te gaan, mede op aandringen van fabrikant MSD, die het draagvlak voor de vrijwillige urine-inzameling zag aangetast.
Pregnyl wordt over de hele wereld verkocht, maar alle grondstof komt van Nederlandse vrouwen die aan het unieke inzamelsysteem meedoen.
Artsen of apothekers die het hormoonmiddel voorschrijven of afleveren als afslankkuur bieden volgens de inspecteur geen verantwoorde zorg en riskeren een boete van 150 duizend euro. Afgelopen dinsdag eindigde de eerste rechtszaak tegen twee Groningse handelaren en een gepensioneerde huisarts uit Peize echter in een opmerkelijk mild vonnis: duizend euro boete en een korte taakstraf.
De lage straf lijkt mede veroorzaakt door een fout van officier van justitie W.H. Frank. Hij verzuimde het woordje ‘opzettelijk’ in de dagvaarding op te nemen, waardoor het economisch delict veranderde van een misdrijf in een overtreding. Dat had ook gevolgen voor de verjaringstermijn, waardoor de rechtbank het merendeel van de vergrijpen moest schrappen.
Alternatieve artsen die het medicijn voorschrijven of verkopen als onderdeel van de zogeheten dr. Simeonstherapie zullen zich niets aantrekken van het verbod, zeggen ze. ‘Dat slaat op die vreselijke schoonheidsklinieken, maar niet op mij’, vindt arts Marcel Menko uit Ooij. ‘Bovendien is het is niet verboden om een middel off label (voor een andere toepassing dan bedoeld, red.) voor te schrijven.’
Ook arts en natuurgenezer Dirk van Lith van de particuliere kliniek Health Coaching Group in Amsterdam gaat er gewoon mee door. ‘Off -label voorschrijven is juridisch toegestaan zolang ik mijn patiënten daarover maar goed informeer. Het wordt wel moeilijker nu apothekers het minder makkelijk verstrekken.’
Bezwaren van vrouwen dat hun medewerking niet bedoeld is voor de afslankindustrie, wuiven de artsen weg. Van Lith: ‘Vrouwen die afvallen, kunnen ook gemakkelijker zwanger worden.’ Menko: ‘Er is ruim genoeg van dat spul. Voor veel vrouwen is dik zijn óók heel verschrikkelijk.’
De verkoop van het hormoonmiddel onder de naam HCG nam de afgelopen jaren hoge vlucht. In de therapie wordt het met natriumchloride verdund en geïnjecteerd in het lichaam. Dat zou het hongergevoel onderdrukken.
Geen overbodige luxe, want daarnaast moet een dieet worden gevolgd van 500 kilocalorieën per dag. Wetenschappelijk bewijs voor de werking ontbreekt. Toepassing voor diëten wordt in de bijsluiter nadrukkelijk ontraden.
De Groningers die dinsdag door de rechtbank in Assen werden veroordeeld, zijn tevreden over het milde vonnis. ‘Maar we zijn gebruikt als testcase’, vindt handelaar Johan van D. ‘De apotheker die het voorschreef zonder het patiëntendossier te kennen, bleef ongemoeid. Net als de aanbieders op internet die niet eens een arts in dienst hebben. Wij deden alles openlijk en waren telefonisch bereikbaar. ’
Met de weerstand van Moeders voor Moeders kan hij weinig. ‘Zwangere vrouwen reageren, bot gezegd, dat ze wél willen doneren voor de buurvrouw die niet zwanger kan worden, maar niet voor dat dikke wijf op de hoek. Dat is kortzichtig want er is ruim voldoende voor andere toepassingen.’

ps: De afslankindustrie heeft inmiddels ook een 'legale' variant van het hormoonmiddel ontwikkeld. Dat wordt 'bio-HCG'genoemd en kan zonder voorschrift worden verkocht. Reden: omdat het ingestraald water is, geheel zonder werkzame stoffen. Het blijft nu eenmaal ontzettend makkelijk om rijk te worden met vage pillen. Tweeduizend klanten die 500 euro betalen: dat is één miljoen. (J.T.)

Knietje voor Knip

Ik ken er niet véél maar ze bestaan: journalisten die denken dat ze echt altijd immer volledig volmondig gelijk hebben, en al stoom gaan spuiten bij de voorzichtige suggestie dat dit misschien toch niet helemaal het geval is. Dan eisen ze excusus.



Voorbeeld? Welnu: een dispuut bij de Raad voor de Journalistiek over de berichtgeving over de stort van chemisch afval door het bedrijf Trafigura in Ivoorkust, is afgelopen week verloren door NRC Handelsblad. De krant eiste rectificatie en excuses van dagblad Trouw, maar trekt die eis in omdat ze de zaak vrijwel zeker zou verliezen.
De ruzie tussen de kranten ontstond door een opmerkelijke uitspraak van de Amsterdamse rechtbank in de Trafigura-zaak, afgelopen zomer. In het vonnis werd het grondstoffenbedrijf veroordeeld tot een boete van één miljoen euro wegens illegale export van afval met het schip Probo Koala naar Ivoorkust. Tegelijk deelde de rechtbank een ongebruikelijke sneer uit aan wetenschapsjournalist Karel Knip van NRC Handelsblad.
Die schreef, volgens het vonnis ‘met behulp van informatie van Trafigura’, nog tijdens de strafzaak artikelen waarin de relatieve onschuld van het afval werd beschreven en het bedrijf min of meer werd vrijgepleit.
Trouw noemde het opmerkelijk dat de rechtbank in een vonnis stilstaat bij de rol van de media in het proces en concludeerde dat NRC volgens de rechtbank onjuiste feiten had gepubliceerd.
In een bemiddelingsprocedure vroeg de Raad voor de Journalistiek bij de griffier van de rechtbank of Trouw die conclusie op basis van het gerechtelijk vonnis had mogen trekken. Daarop kwam een ondubbelzinnig ‘ja’ als antwoord.
‘Dat heeft onze positie zodanig verzwakt dat verder gaan met deze klachtenprocedure geen zin heeft’, erkent de NRC-redactie.

De prijs van 130 km/uur

Dat de verkiezingsbelofte van de VVD minstens vijftien doden gaat kosten, was al berekend. Nu de becijfering naar wat het doet op klimaatgebied. Hardrijden staat gelijk aan het energiegebruik van 250 duizend Nederlanders.



Van onze verslaggever

Jeroen Trommelen

AMSTERDAM Het energiegebruik van alle inwoners van een stad als Eindhoven, of in één klap 300 duizend auto’s erbij. Dat is volgens experts het klimaateffect van een verhoging van de maximumsnelheid naar 130 kilometer per uur op eenderde van de snelwegen.

De maatregel werd afgelopen weekeinde bekendgemaakt als opening van de verkiezingscampagne van de VVD voor de provinciale staten. Ze gaat verder dan het aanvankelijke kabinetsplan om te experimenteren met hogere snelheden.

Dit resulteert in jaarlijks minstens een miljoen ton extra van het broeikasgas CO2 in de atmosfeer, schatten experts van de adviesbureaus CE Delft en Goudappel Coffeng in Deventer. De twee bureaus maakten in oktober vorig jaar al berekeningen over de vermoedelijke klimaateffecten van de verkeersmaatregel. Die varieerden toen tussen 350 duizend en 850 duizend ton extra CO2.

De jongste plannen gelden niet alleen voor wegen waar nu al 120 kilometer per uur mag worden gereden, maar ook waar 80 of 100 geldt als maximum. Op die laatste wegen wil de minister een flexibele limiet met hogere snelheden buiten de spits.

Dat verhoogt de eerder berekende uitstoot van CO2 met een factor twee tot vier, denkt Huib van Esse van CE Delft. Volgens onderzoeker Henk Tromp van Goudappel Coffeng is een verhoging naar minstens een miljoen ton extra broeikasgas reëel. Twee factoren spelen daarin een belangrijke rol: het fors hogere energiegebruik bij hoge snelheden, en de verkeerskundige wet dat mensen bij tijdwinst meer kilometers gaan maken.

Het benzinegebruik van moderne en ‘zuinige’ personenauto’s stijgt snel als het gaspedaal diep wordt ingetrapt. De ‘gezinsauto van het jaar’ Citroën Berlingo gebruikt bijvoorbeeld 1 liter op 16,6 kilometer bij 100 kilometer per uur. Dat stijgt naar 1 op 11 bij 130 kilometer per uur. Door de relatie tussen snelheid en energiegebruik ging tot aan vorig jaar het meeste onderzoek over kansen en effecten van een mogelijke verlaging van de maximumsnelheid.

De cijfers over de extra productie van broeikasgas zijn meer dan een schatting, zegt Tromp. Ze geven de werkelijkheid zo goed mogelijk weer. ‘Met alle beperkingen is ons rekenmodel hierover toch state of the art.’ Door de tijdwinst stijgt het aantal autokilometers volgens hem met 3 procent. Omdat dit vooral geldt op lange afstanden, neemt op die trajecten het aantal treinreizigers af met 1 à 2 procent.

Het aantal extra verkeersdoden door 130 km per uur schatte het bureau vorig jaar al op vijftien. In de praktijk zou dit hoger kunnen uitpakken omdat in dat getal geen rekening is gehouden met de toegenomen snelheidsverschillen tussen (vracht)voertuigen op de weg.

Volgens voorlichtingsbureau Milieu Centraal staat een miljoen ton broeikasgas gelijk aan wat een kwart miljoen Nederlanders gemiddeld uitstoot via gebruik van gas, elektriciteit, autobrandstof, vliegreizen en openbaar vervoer. Dat zijn meer mensen dan er wonen in bijvoorbeeld Eindhoven (213 duizend) of Groningen (187 duizend).

Omgerekend in gemiddeld gebruikte auto’s komt de maatregel neer op de broeikasuitstoot van bijna 300 duizend extra auto’s. Op de totale Nederlandse uitstoot van broeikasgas van industrieën, bedrijven en huishoudens gaat het om een half procent extra.

Of het kabinet de extra uitstoot van hardrijders wil compenseren, is onduidelijk. In haar brief aan de Tweede Kamer suggereert minister Schultz van Haegen (Infrastructuur en Milieu) van niet. Ze schrijft ‘rekening te willen houden met de effecten op de luchtkwaliteit, geluidhinder en verkeersveiligheid’. In dat rijtje ontbreekt het effect op klimaat, waarnaar wel ‘onderzoek’ wordt aangekondigd.

Het Nederlandse verkeer was goed voor een uitstoot van 39 miljoen ton CO2 in 2005. Volgens een afspraak tussen het toenmalige kabinet en de brancheorganisaties van vervoerders en weggebruikers, zou dat in 2020 moeten worden teruggebracht tot 30 miljoen ton.

Met alleen betere techniek en zuinige auto’s gaat dat volgens de experts niet lukken.

(Volkskrant, 15 februari 2011)

Lobbyen mag toch

In aanvulling op mijn eerdere stukken de, voor sommgen niet geheel bevredigende, afloop van het Europees lobby-gevecht.

Volkskrant 10 februari 2010:

Van onze verslaggever
Jeroen Trommelen

AMSTERDAM De Europese Commissie geeft de Duitse oud-eurocommissaris Günter Verheugen toestemming voor het exploiteren van zijn lobbykantoor ‘The European experience’, dat hij samen met zijn voormalige chef-staf Petra Erler heeft opgezet.


Voor: Verheugen. Op de achtergrond: Europa.

De commissie negeert hiermee een negatief advies van haar eigen ethische commissie, die oordeelde dat de activiteiten van het bureau oncontroleerbaar zijn en strijdig met de regels die belangenverstrengeling van oud-bestuurders en ambtenaren moeten voorkomen.
De commissie legt Verheugen en zijn partner wel extra voorwaarden op, waaronder een tijdelijk verbod om rechtstreeks zaken te doen met partijen waarmee het Europese directoraat van Handel en Industrie zaken deed toen Verheugen daar commissaris was. Het verbod geldt voor twee jaar.
Tot zijn vertrek april 2010 was Verheugen tien jaar lid van de Europese Commissie, waarvan vijf als industriecommissaris. Kort daarna begon hij het lobbykantoor met vriendin Ehrler, die hij in een omstreden benoeming in 2007 had bevorderd tot hoofd van zijn kabinet. Hij nam ook bijbanen bij twee banken, lobbybureau Fleischmann-Hillard en de unie van Turkse kamers van koophandel.
Anti-lobbyclubs als in Brussel bekritiseren de toestemming. Ondanks de voorwaarden staat die lobbyen naar andere Europese directoraten nauwelijks in de weg. ‘Het bewijst de noodzaak voor een strikte afkoelingsperiode van drie jaar waarin oud-commisarissen geen enkele lobbypositie mogen aanvaarden’, vindt anti-lobbyorganisatie ALTER-EU waarin 160 Europese belangenorganisaties samenwerken.
Volgens Verheugen heeft de Europese Commissie geen zeggenschap over zijn bureau omdat hij daarvan aandeelhouder en onbetaald directeur is, maar geen salaris ontvangt. Formeel sluit het bureau ook lobbyactiviteiten uit. De expertise die wordt aangeboden komt daar volgens de commissie echter wel op neer.
Van de negentien vertrokken eurocommissarissen gingen er vorig jaar zes aan de slag bij private bedrijven. Behalve om Verheugen ging het om Ferrero-Waldner, McGreevy , Kuneva, Borg en Michel.

Man van de Bijbel op pad in Afghanistan

Onderstaand Volkskrant-artikel (17-12-2002) staat niet online, en daarom wel hier. Is het resultaat van stug doorzoeken naar het motief van de ontvoerde en vrijgelaten Nederlandse hulpverlener, en zijn organsiatie, om volledig anoniem te willen blijven. Omdat het christenfundi's zijn, zo blijkt.


Foto copyright de Volkskrant

Van onze verslaggevers
Natalie Righton
Jeroen Trommelen

De Nederlandse hulpverlener die onlangs na zes weken ontvoering vrij kwam in Afghanistan, blijkt te komen uit een milieu van fundamentele christenen met een sterke zendingsdrang. Naaste familie en vrienden van de 33-jarige Peter Oosterhuis uit Almelo maken deel uit van de Amerikaanse kerk die zich Youth Storm noemt. De kerk presenteert zich als een militaristische stroming die oproept ‘dienaar van de revolutie’ te worden.

Sinds zijn vrijlating willen de hulpverlener en de organisatie waarvoor hij werkte, niets kwijt over de christelijke achtergrond van de activiteiten in Noord-Afghanistan. De fysiotherapeut werkte daar in een zogeheten ‘wonderencentrum’ voor gehandicapte kinderen.

Werkgever Streams ontkent een zendingsmissie van Oosterhuis, maar weigert informatie over de identiteit van de oprichters of inzage in de oprichtingsakte van de organisatie te geven. Ook over de achtergrond van de hulpverlener wil men niets kwijt. Over de reden voor de zwijgzaamheid wordt geheimzinnig gedaan. Volgens een woordvoerder van Streams Afghanistan, de werkgever van Oosterhuis, willen de geldschieters en oprichters van de organisatie anoniem blijven.

Het mengen van zendingswerk en humanitaire hulpverlening is verboden in Afghanistan. In het verleden zijn hulpverleners die Afghanen actief probeerden te bekeren tot het christendom in de gevangenis beland. Streams Afghanistan overweegt haar werkzaamheden in het land te hervatten, maar heeft daarover volgens haar woordvoerder nog geen beslissing genomen.

In Almelo is Oosterhuis afkomstig uit de plaatselijke Pinkstergemeente de Banier, die het als haar voornaamste opdracht ziet om ‘Gods onfeilbaar woord - de Bijbel’ te verspreiden. Zijn familie runt bovendien de Crossing Kerk; de Nederlandse tak van Youth Storm die haar leden oproept ‘actieve discipelen te worden die vanuit intimiteit met God discipelen kunnen reproduceren die het Koninkrijk van God op aarde zullen demonstreren’.

De kerk wordt geleid door het echtpaar Rick en Talitha Oosterhuis, die eerder dit jaar de omstreden gebedsgenezer Jan Zijlstra uitnodigden voor een genezingssessie in Almelo. Volgens de kerk zou via de prediker ‘God zieke mensen kunnen genezen’ en wonderen verrichten. Na kritiek uit gematigde hervormde kring in Almelo werd de bijeenkomst geweerd uit de Pniëlkerk.

De radicale Crossing Kerk vindt zijn inspiratie in Youth Storm, een beweging uit de VS die christenen wil mobiliseren om ‘te streven naar een heilig leven van waaruit het vuur van opwekking en transformatie wordt aangewakkerd’. De site van Youth Storm oogt radicaal: logo’s doen denken aan runentekens en de naam ‘Jeugdstorm’ doet denken aan die van de Nationale Jeugdstorm; een oud-NSB-organisatie.

De moederorganisatie van Youth Storm is Life Alliance, een andere streng christelijke stroming uit de VS. Bestuurder van de Nederlandse tak van beide clubs is Jeff Willemsen uit Almelo. Hij doceert onder meer over de islam aan de Azusa theologische hogeschool van de Pinkstergemeente.

Samen met de vrijgelaten Peter Oosterhuis organiseerde hij gebedsavonden in Almelo, waarin jongeren werden aangespoord ‘God beter te leren kennen’. De dienst werd gehouden in De Banier waarin ook de ouders en een broer van Peter actief zijn.

De Pinkstergemeente is divers, maar de zendingsdrang in de geloofsgemeenschap is sterk. Een behoudende stroming heeft een hekel aan de islam. Tv-evangelist Rod Parsley, een van de leiders van de Amerikaanse Pinksterbeweging, roept op tot een ‘oorlog tegen de islam’. Volgens hem een valse religie die streeft naar wereldheerschappij.

Na zijn vrijlating is Oosterhuis opgevangen in zijn vertrouwde kring van familie en naasten. Maar niemand van de familie noch Jeff Willemsen van Youth Storm wil ingaan op vragen. Telefoongesprekken worden afgekapt of afgedaan met ‘geen commentaar’. De enige woordvoerder van Streams, de Hilversumse zakenman en voormalig lijstduwer van de ChristenUnie Evert Kroon, ontkent dat Oosterhuis op enigerlei wijze verbonden is aan de Crossing Kerk, Life Alliance of Youth Storm. ‘Nee, nee, nee’, zegt hij. Maar daarna: ‘Ik weet eerlijk gezegd niet eens van welke kerkgemeenschap Peter lid is.’

Concrete aanwijzingen dat Oosterhuis zich in Afghanistan heeft bezig gehouden met bekeringsactiviteiten, zijn er niet. In de uithoek van Noord-Afghanistan waar hij werkte - provincie Takhar - is geen scherp toezicht gehouden op de activiteiten van zijn organisatie. Die staat volgens het Afghaanse ministerie van Economie niet bij hen geregistreerd, dus zouden ook geen controleurs zijn langs geweest. Volgens Evert Kroon staat de hulporganisatie wel geregistreerd in Afghanistan, maar hij kan niet zeggen bij welke instantie.